Neurodiversity Pride Day 2026: waarom ik neurodiversiteit vier en jij ook kunt doen

16 juni is Neurodiversity Pride Day 2026. Een moment om verschil te vieren als factor voor collectieve kracht, maar ik wil ook eerlijk met je zijn...

Soms betrap ik mezelf nog steeds op gedachten als "nóg iemand die zich richt op neurodiversiteit", "straaks overstijgt het aanbod de markt" of "shit, dat wilde ik ook doen". Dan bedenk ik me dat mijn succes niet kleiner wordt door het succes van een ander. Sterker nog, als ik mijn succes meet aan mijn missie met ANTRE, dan wordt het alleen maar groter door het succes van een ander.

In deze blog lees je wat Neurodiversity Pride Day is, waarom ik neurodiversiteit vier, waarom ik anderen vier die dit werk doen, en wat jij als individu, systeem en organisatie kunt doen om neurodiversiteit echt te begrijpen en benutten.

Mijn missie is simpel: individu, systeem en maatschappij helpen bij het begrijpen en benutten van neurodiversiteit. Dat lukt niet alleen.

Wat is Neurodiversity Pride Day 2026?

Neurodiversity Pride Day wordt elk jaar in juni gevierd wereldwijd. Het is een dag die het neurodivergente beweging erkent en viert. De dag staat symbool voor acceptatie, zelfwaarde en trots op wie we zijn. Niet als iets dat moet worden "genezen" of "gecorrigeerd", maar als onderdeel van menselijke diversiteit. Net zoals we biodiversiteit in de natuur koesteren, geldt dat ook voor neurodiversiteit in het menselijk brein.

De term neurodiversiteit werd in 1999 bedacht door Judy Singer en refereert aan het biologische feit dat neurotypische en neurodivergente hersenen bestaan. Neurodivergentie omvat ADHD, autisme, dyslexia, dyscalculia, giftedness en sensitiviteit. Het gaat niet om ziekte of stoornis, maar om natuurlijke variatie in hoe onze hersenen werken.

Waarom ik neurodiversiteit vier?

Ik vier mezelf omdat ik eindelijk zie wat ik altijd heb geprobeerd te verbergen: mijn andere brein is niet mijn tekortkoming, het is mijn voordeel. Die intense focus, die connecties zien waar anderen ze niet zien, die creativiteit die voortkomt uit associatief denken. Dat zijn geen bugs, dat zijn features.

Ik vier mezelf ook omdat ik lang heb gemaskerd, me aangepast aan een wereld die niet voor me gebouwd was. En omdat ik die maskers nu mag afzetten. Dat kost energie, masking doet dat. Die energie die ik nu vrijgeef, zet ik in op wat ik echt kan bijdragen. Dat voelt als bevrijding.

Maar ik vier neurodiversiteit vooral omdat het een lens is waarmee je plotseling veel beter begrijpt hoe mensen werken, hoe systemen kunnen falen en wat er nodig is voor echte inclusie. Als organisaties, scholen en samenleving dit begrijpen, verandert alles.

Waarom ik anderen vier?

Vandaag vier ik de mensen die al jaren inzetten voor een neuro-inclusieve wereld. Marlieke Koks, Sebastiaan Kieft, Saskia Schepers, J.J. Sandra Kooij, Jim van Os, Erik Scherder, Alvin van Asselt, Kristel van Eijk, Bianca Toeps, Hanneke Mijnster, Ilse van Es, Marjolijn Tenge. En veel anderen die stille held werk doen in organisaties, families en netwerken.

Ik vier hen omdat ze de weg vrij maken voor volgende generaties. Ze geven taal aan de wetenschap. Ze bestrijden stigma. Ze bouwen bruggen. Zij die voorgaan, maken het voor mij en voor iedereen mogelijk. Dus: dank. En: laat je zien vandaag.

Wat je als individu kunt doen?

Als je neurodivergent bent: één stap is al veel. Zichtbaarheid is belangrijk. Dat hoeft niet publiek te zijn, maar innerlijke acceptatie is al een begin. Erken je eigen sterkte. Zoek je community, online of offline, waar je jezelf mag zijn. Kijk naar je eigen dominante neurodiversiteitsdimensie (focusgedrag, impulsen, emotie, motoriek, zintuigen, timing, sociale oriëntatie) en leer die kennen.

Als je neurotypisch bent: luister naar de verhalen van neurodivergente mensen. Herken microaggressies. Begrijp dat ander niet minder is. Vraag jezelf af: hoe creëer ik ruimte voor anders denken in mijn omgeving?

Wat systemen en organisaties kunnen doen?

Organisaties kunnen veel meer dan ze doen. Het begint niet met grande gestures. Het begint met begrijpen.

Organisaties kunnen ontvankelijkheid trainen bij managers: hoe herken je sterkte in iemand die anders werkt. Ze kunnen accommodaties inbouwen die niet alleen neurodivergente mensen helpen, maar íedereen (open kantoor met rustige hoeken helpen fokusgedrag van iedereen). Ze kunnen cultuur veranderen zodat anders niet gelijk afwezigheid is.

Systemen kunnen beleid aanpassen. Scholen kunnen toetsen minder tijd-afhankelijk maken. Werkgevers kunnen assesmentprocessen herontwerpen. Overheid kan neurodiversiteit meenemen in arbeidsmarktbeleid.

Het begint met één workshops, met één gesprek, met één beslissing om het anders te doen.

Sluit aan

Bij ANTRE helpen we individu, systemen en organisatie begrijpen en benutten van neurodiversiteit. We bouwen een grote community die taal geeft aan de wetenschap, met focus op individu, systeem en maatschappij.

Neem contact met ons op voor trainingen en workshops over neurodiversiteit op de werkvloer. Laat je horen, want ik kan de wereld niet alleen veranderen.